- Nieuws
- Kalender
- Rubrieken
- Basisscholen
- Dorpskiek
- Gemeente Breda
- Kerkvieringen Breda e.o.
- Ontdek-Ulvenhout - ondernemersvereniging
- Sport
- Ulvenhout 750
- Formulier Dorpskiek
- Verenigingsnieuws
- Overig verenigingsnieuws
- Damescollectief
- depooU
- Grimhuysenpark
- Harmonie Constantia
- Joy
- Jeugdraad Ulvenhout - Vlooienmarkt
- Jumelage Vélines
- KBO Ulvenhout - Ulvenhout Vitaal
- Molen De Korenbloem
- MUWA
- Oranjevereniging
- Paulus van Daesdonck
- Ruilboek
- S.U.C
- Toneelvereniging Ulvenhout
- Ulvenhout Leeft
- Ulvenhout on ice
- Ulvenhout uit de Kunst
- Columns
- Dorpsraad
- Dorpsinfo
- Adverteren
- Contact
- Nieuwsbrief
- Meer...
Lever jouw eigen nieuwsbericht aan
Foto: Robert Roijackers
Columniste Karien Damen liet zich inspireren door de betoverende lichtwandeling Ulvenhout. Ze heeft de legende van de witte gans op papier gezet.
Columniste Karien Damen liet zich inspireren door de betoverende lichtwandeling Ulvenhout. Ze heeft de legende van de witte gans op papier gezet.
“Slaat u hier maar rechtsaf” Ik zet de richtingaanwijzer aan en rijd een zijstraat in. Het is even stil naast mij.
Op oudejaarsdag was het precies een jaar geleden dat we naar Ulvenhout zijn verhuisd. De Mannen van Stoof hadden nog een gaatje op 31 december. “Vooruit maar,” zeiden wij.
Daar zul je de heilige Agnes hebben, denkt Mathilde. Een grijs autootje rijdt de Slotlaan in en stopt voor haar huis.
Met een levensgevaarlijke uithaal zet ik het mes in de fles bodylotion
Het kan nog net, genieten van de herfst. Snel, want er is nachtvorst op komst en dan zullen ook de laatste bladeren van de bomen vallen.
Karien van: "Terug in Ulvenhout" vond het boekje van haar schoolkamp terug en wat bleek: haar herinnering van de boekenwurm klopte heel goed.
Dit verhaal gaat over naar huis willen gaan terwijl je vast zit op een plek waar je niet wilt zijn. We waren gestrand, ver van de bewoonde wereld.
In het kader van Kinderboekenweek 2025 vroegen we onze lezers om een kinderboek te noemen waar ze bijzondere herinneringen aan bewaren.
Bijna negen maanden wonen we alweer in Ulvenhout. Ondertussen hebben we verschillende keren vrienden en familie uit het westen van het land op bezoek gehad.
‘Joehoe, ik zit hier, op het terras.’
Eitje, dat dacht ik, helemaal nadat ik al een aantal mooie inzendingen voorbij had zien komen.
Met al mijn zakgeld in mijn portemonneetje ging ik op pad. Ik mocht helemaal in mijn eentje naar de Vlooienmarkt
Zo maar, op een regenachtige dag is bus 132 voorgoed uit mijn leven verdwenen.
Het begint met vlaggen die uitgehangen worden. Soms slingert er een schooltas aan.
Ik wilde de omgeving rond Ulvenhout verkennen.
Op zomerse zondagen stond onder de eik bij de speelweide in het Ulvenhoutse bos het ijscokarretje van Riantrejos.