Voor de reünie van onze school blikken we niet alleen terug, maar kijken we ook vooruit. Daarom ging de 6-jarige Emma uit groep 3 (sinds 2024 op school) in gesprek met oud-leerling Dudok Verpalen (31 jaar), die in 1999 begon op onze school.

Het schoolplein: veel herkenning, toch anders

Emma begint meteen enthousiast: “Was het schoolplein vroeger heel anders?”

Dudok glimlacht. “Eigenlijk niet! Het schoolplein is bijna hetzelfde als toen ik hier zat. Het noodgebouw stond er ook al.” Toch zijn er verschillen. “Wij hadden vroeger alleen een pingpongtafel en een goal op de muur,” vertelt Dudok. “Nu zie ik veel meer doeltjes op het plein. De speeltoestellen waren er ook nog niet." Dat is wel echt nieuw.”

Emma knikt tevreden: “Wij spelen vaak voetbal!”

Van krijtbord naar digibord

Op het gebied van technologie is het verschil groter. “In het begin van de jaren 2000 hadden we geen tablets of computers in de klas,” vertelt Dudok. “Pas in groep 7 kregen we de eerste digitale schoolborden.”

Emma kijkt verbaasd. Voor haar zijn digiborden heel normaal. Tablets en digitale lessen horen er gewoon bij.

Een groter gebouw

Ook het schoolgebouw zelf is veranderd. “Vroeger was er alleen een begane grond,” zegt Dudok. “De bovenverdieping is helemaal nieuw. De school was kleiner en er waren minder kinderen.”

In de klas: druk of stil?

Dan gaat het gesprek over hoe het eraan toegaat tijdens de lessen. Dudok vertelt eerlijk: “Ik was best een drukke leerling. Als ik mijn energie kwijt moest, mocht ik soms rondjes rennen of een klusje doen bij de conciërge.”

Emma moet lachen: “Wij moeten stilzitten tijdens de les en de uitleg.”

Ook het wc-systeem is veranderd. “Wij hadden wasknijpertjes bij onze namen op een wandbord,” legt Emma uit. Zo kon de juf zien wie er naar de wc was.

Volgens Dudok waren de lessen vroeger “iets makkelijker” en was er minder Engels op de basisschool. “Het lesprogramma is nu uitgebreider.”

Grappige herinneringen

Natuurlijk kwamen er ook mooie en grappige herinneringen boven. Dudok vertelt lachend: “Tijdens een verjaardagsviering sprong een klasgenoot een keer door een tafel heen!” Dat zorgde voor veel hilariteit. Emma deelt ook haar eigen ervaring: “Ik vergat een keer de liedjes tijdens de verjaardagsronde. Toen zong iedereen mee om me te helpen.”

Lunch en ontruiming

Ook de lunch is veranderd. “Wij mochten vroeger thuis eten als we dichtbij woonden,” vertelt Dudok. “Nu is er een continurooster en blijft iedereen over.” De kinderen mogen nu niet meer naar huis tussen de middag.
Bij ontruimingsoefeningen moesten ze vroeger op het schoolplein wachten tot ze weer naar binnen mochten. “Nu moeten wij wachten op de stoep aan de overkant,” zegt Emma.

Meer hetzelfde dan anders

Hoewel er veel veranderd is – van digiborden tot een nieuwe verdieping – voelt de school volgens Dudok nog steeds vertrouwd. Emma vat het mooi samen: “Het is gewoon een fijne school.”

En dat is misschien wel de belangrijkste conclusie van dit bijzondere interview tussen twee generaties leerlingen.

Tijdens de reünie zullen ongetwijfeld nog veel meer verhalen volgen – van vroeger én van nu.