Wat is er in een paar decennia veel veranderd op basisschool de Klokkebei. In een bijzonder interview vergelijken moeder Lotte en haar dochters Maud en Juune het schoolleven van toen en nu. Van gevaarlijke klimrekken tot Google in de klas: de verschillen zijn soms verrassend groot.

Schoolplein: van stoeptegels naar speelberg

Waar nu een bibliotheek staat, werd vroeger simpelweg gevoetbald. “Er was geen bibliotheek en geen atelier”, vertelt Lotte. Ook de populaire speelberg met glijbaan bestond nog niet. In plaats daarvan klommen kinderen op een klimrek van gestapelde stoeptegels met cement – iets wat tegenwoordig ondenkbaar zou zijn. Verstoppertje werd gespeeld in de bosjes naast wat nu het atelier is (tegenwoordig achter de containers) en bij de ingang werden handstanden tegen de muur gedaan.

Kleine klassen, grote verschillen

Ook de samenstelling van de klassen verschilde enorm. Lotte zat in een klas met 12 tot 14 kinderen. In groep 8 zaten zelfs maar vier jongens in de hele klas. Soms werden er drie jaargroepen gecombineerd in één lokaal. Tegenwoordig zijn klassen met 27 leerlingen heel normaal.

Juffen, meesters en een kleiner schoolgebouw

Lotte herinnert zich nog precies wie haar lesgaven: juffrouw Marion in groep 1-2, meneer Hans in groep 3, meneer Johan vier jaar achter elkaar (groep 4-5 en 7-8) en meneer Jaap in groep 6, die ook de directeur was van de school. Een bijzonder detail: juffrouw Marion en meneer Johan werden verliefd en gingen samen verder.
De school zelf was ook kleiner. De ingang die we kunnen kennen was er niet, net zoals de bovenverdieping waar nu de groepen zitten bestond nog niet. De speelzaal zat er al wel.

Zonder computers en Google

Technologie speelde nauwelijks een rol. Pas in groep 7 stonden er in Lottes tijd twee computers voor de hele school. Werkstukken werden gemaakt met informatieboeken in plaats van Google. Alles werd geschreven met vulpen of potlood. De tafels in de school hadden allemaal een ander formaat, er waren geen groepjes waarbij de tafels mooi aansloten.

Optredens, kamp en carnaval

Tradities waren er ook toen Lotte op de Klokkebei zat al volop. Elke maand was er een maandafsluiting, waar leerlingen optraden. Tegenwoordig gebeurt dat nog maar drie keer per jaar tijdens podiumdagen. Lotte’s eerste optreden was het liedje “Hompeltje en Pompeltje”. Ook herinnert ze zich een solo-act van oom Koen met een nep-fluit van een PVC-buisje.

Gymmen gebeurde bij Jeugdland: eerst met de bus, later op de fiets. Dat is nu nog steeds zo. De blokfluitles was verplicht voor iedereen. Ook ging Lotte toen al op kamp in tenten. Het verschil was dat er toen nog geen grote 'moedertent' was.

Carnaval werd groots gevierd met een hosfeest voor ouders én kinderen in de avond. En op woensdag waren de leerlingen al rond 12.00 uur vrij. Tussen de middag konden kinderen kiezen: thuis eten of overblijven op school. Nu blijft iedereen op school om te eten.

Herinneringen verbinden

Hoewel de verschillen groot zijn, blijft één ding hetzelfde: schoolherinneringen blijven bijzonder. Of het nu gaat om gevaarlijke klimrekken of moderne speeltoestellen: iedere generatie heeft zijn eigen verhalen. En juist door die verhalen samen te delen, ontdekken moeder en dochters hoeveel er veranderd is… én hoeveel hetzelfde is gebleven.