In 1928, bijna honderd jaar geleden, werd Ulvenhout opgeschrikt door een nietsontziende overval op een 69-jarige inwoner. Jan Frijters bracht alles rond dit misdrijf in kaart. Deze zomer verscheen hier een prachtig artikel over in het blad van de Heemkundekring Paulus van Daesdonck. Ons Ulvenhout publiceert nu dit artikel als vervolgverhaal. Deze week aflevering vijf: De laatste voorbereidingen voor de overval
Mertens woonde in bij Helena Bogers[1]. Ze vertelt dat in de avond van 24 november rond 7 uur getuige De Vugt bij haar thuis kwam. Hij zei: “Sam is met mijn fiets naar het dorp.”
Later op de avond had hij ongeduldig gezegd: “Wat blijft Sam toch lang weg.”
Omstreeks tien uur is Sam thuisgekomen. Hij had een elektrische zaklantaarn en een mes bij zich. Mevrouw Bogers had hem vroeger nooit met zo’n lantaarn gezien. Toen Mertens even binnen was zei De Vugt tegen hem:
“Ik heb nog wat met jou te bespreken.”
Toen zijn ze alle twee de achterplaats opgegaan en na enige tijd weer naar binnen gekomen. De Vugt had toen een lap gordijnstof in de hand waarvan hij twee stukken afscheurde en die aan Mertens gaf. Die verliet met de lappen en een schaar de kamer en kwam kort daarop terug. Hij had die lappen niet meer bij zich. De schaar legde hij terug. De Vugt liet de rest van de lappen in de keuken liggen. De 14-jarige dochter van Bogers heeft die de volgende morgen in de schuur gelegd. De politie heeft ze later in beslag genomen.
Rond 11 uur in de avond hebben De Vugt en Mertens de woning verlaten. Vrouw Bogers heeft ‘s nachts om ongeveer 1 uur Mertens, die toen alleen was, binnengelaten.
Zaterdag 24 / zondag 25 november de dag van de overval
Sam Mertens heeft van Johannes Goosen[2] in de avond van 24 november een zakmes en een elektrische zaklantaarn gekocht. Cornelia Hurks, de vrouw van Goosen en eigenaar van een winkel, bevestigt dit en voegt toe dat er een kurkentrekker aan het zakmes zat.
Jacobus Fokkema was de herbergier van café Fokkema aan de Dorpsstraat[3]. Hij verklaart als getuige dat Sam Mertens ‘s avonds 24 november rond half negen in zijn café kwam en dat hij tot tien uur, sluitingstijd, met zijn zoon Jan heeft gebiljart. Hij was niet onder invloed van drank en is op de fiets weggereden.

Café Fokkema werd naar het beroep van Jacobus Fokkema café De Veehandel genaamd. Later bekend als café Christianen en café Marie.
Jan Fokkema, de 35-jarige zoon, vertelde dat Sam Mertens om ongeveer negen uur zei dat hij naar huis moest, omdat daar iemand op hem zat te wachten. Toch bleef hij tot sluitingstijd.
Jan bevestigt dat Sam had gesproken over de 1.500 gulden[4], die Piet voor de verkoop van zijn huisje zou hebben ontvangen.
Anna Simons[5], de vrouw van Jacobus Fokkema kent verdachte De Vugt niet. Zij hoorde de 24e november wel dat Sam haar zoon Jan uitnodigde om een potje te biljarten, waarbij hij opmerkte:
“Ik heb niet veel tijd, want thuis zit iemand op mij te wachten.”
In de volgende aflevering: Zondag 25 november
Eerdere afleveringen teruglezen? Klik op Paulus van Daesdonck
Noten:
[1] Weduwe van Antonius Bogers, 46 jaar, behuwd tante van verdachte. Sam was dus een neef van haar.
[2] 54 jaar, loodgieter.
[3] Dorpstraat 83, het pand uit 1900 staat er nog.
[4] ƒ 1.500,- toen, komt overeen met € 15.700, - nu. Het loon van een timmerman was toen ƒ 20,40 per week. Een Philips radio kostte ƒ 282,50.
[5] 59 jaar.