In 1928, bijna honderd jaar geleden, werd Ulvenhout opgeschrikt door een nietsontziende overval op een 69-jarige inwoner. Jan Frijters bracht alles rond dit misdrijf in kaart. Deze zomer verscheen hier een prachtig artikel over in het blad van de Heemkundekring Paulus van Daesdonck. Ons Ulvenhout publiceert nu dit artikel als vervolgverhaal. Deze week aflevering vier: Waar ging het de overvallers om?...

 

Piet was gedurende 45 jaar bij baron Prisse werkzaam geweest als knecht. De laatste jaren bleef dat werk – gezien zijn leeftijd – beperkt tot het uitvoeren van allerlei lichte klusjes. Piet had enige tijd geleden zijn huisje voor ƒ 400 verkocht aan de baron, die dat bedrag voor hem beheerde. Baron Prisse liet jachtopziener Bakx iedere maand het loon van Pietje uitkeren. Wanneer Pietje erom vroeg, verstrekte de baron ook een deel van de koopsom van het huisje. Daar waren zelfs bankbiljetten bij.[1]  

 

Baron Eduard Henri Prisse (1876-1946) van huize Luchtenburg 

 

Wanneer Pietje had gedronken, schepte hij graag op over zijn geld. Of zoals Bakx het vertelde:

“Hoe Pietje v.d. Burgt meestal met een heel bezit aan geld in den zak liep en er mee geurde tegenover iedereen die hij ontmoette.”

Er gingen zelfs geruchten rond, dat hij wel ƒ 1500 had gevangen. Bijna zeker waren de overvallers op dat geld uit, niet wetende dat er helemaal geen geld aanwezig was in het huisje.

 

Wat er voorafging aan de roofoverval

In een verklaring door De Vugt is te horen, dat Mertens hem al veertien dagen vóór de roofmoord had aangespoord bij Van der Burgt in te breken. Eindelijk was besloten om samen te gaan. Toen het eropaan kwam had De Vugt weer willen terugtrekken en had hij geprobeerd Mertens van zijn voornemen af te brengen.

 

Johannes Meeren[2] verhuurde aan Kees de Vugt sinds half september 1928 een kamertje boven de kelder. Meeren had met hem afgesproken, dat wanneer Kees ‘s avonds nog niet thuis was als hij en zijn gezin naar bed gingen, het huis zou worden gesloten. Bij thuiskomst moest hij dan maar slapen in de schuur in de hooiberg. De Vugt werkte drie of vier dagen in de week bij hem en verdiende ƒ 1 per dag.

 

 

Op 24 november had De Vugt rond twee uur ‘s middags de woning verlaten, op de fiets.

Toen Meeren zijn huis rond half elf ging sluiten, was De Vugt nog niet thuis. De volgende dag, zondag 25 november, heeft hij hem weer gezien.

 

Jacobus Eestermans[3] vertelde dat Kees de Vugt op 20 en 21 november bij hem schoenen had opgelapt. Ongeveer drie weken daarvóór had Maria, de vrouw van Eestermans, gewerkt bij Johannes Meeren – bij wie De Vugt een kamer huurde – om daar het huis schoon te maken. Bij die gelegenheid had ze een revolver zien liggen op een bedstedeplank. Ze had die revolver van de plank afgehaald en thuis aan haar man laten zien. Die vond het een gevaarlijk voorwerp, omdat hij zag dat de revolver was geladen en er vier patronen in zaten. Hij heeft één patroon afgeschoten.

 

 

Terug bij Meeren had zij de revolver weer op dezelfde plaats teruggelegd. Ze had aan Meeren verteld dat ze het wapen op die plank had zien liggen. Jacobus Eestermans had Meeren daar ook over aangesproken. 

 

Over de revolver wist Meeren te melden dat die afkomstig was uit de boedel van zijn vrouw. Hij had die zomer aan De Vugt verteld, dat de revolver in de bedstede lag. Meeren had die daar maar laten liggen, totdat De Vugt hem in oktober of begin november aanbood het wapen schoon te maken. Meeren heeft toen gezegd:

“Dat blijft mij om het even, want ik doe er toch niets mede.”

Hij heeft die revolver daarna niet meer terug gezien.

 

In de volgende aflevering: De laatste voorbereidingen voor de overval

 

 

Eerdere afleveringen teruglezen? Klik op Paulus van Daesdonck

 

 

Noten:

 

[1] De “gewone man” betaalde met munten: ½ centen, centen, stuivers enzovoorts. Had je bankbiljetten, dan “hoorde jij bij de gegoeden.” Het florijn teken (ƒ) werd gebruikt om aan te geven dat het om guldens ging. Afbeelding bankbiljet van 25 gulden: Gulden biljetten Nederland - alle Nederlandse bankbiljetten

 

[2] 43 jaar, landbouwer

 

[3] 35 jaar, koopman.