In mijn jeugd was er nog geen Mgr. Van Hooijdonkstraat. Er was een smal zandpad dat vanaf de Dorpstraat tussen akkers en weilanden naar de Mark liep. Vooraan rechts stonden een paar huizen. Wat verderop, waar nu het shotveldje is , lag het voetbalveld van U.V.V. Een soort gelijk pad liep vanaf de huidige Laurentiusstraat in de richting van de Mark. Waar ze precies samenkwamen kan ik me niet meer herinneren in ieder geval bij het huidige Sulkerpad. Dit pad is al bekend sinds 1870 , als pad naar het Mastbos.

De naam is in de volksmond ontstaan uit het woord sulk , dat zuring betekende. Nog steeds zien we ook in de berm die zuringplanten staan, ook wel Rumex of Ridderzuring genoemd. Die zuring plukten wij als kind en kauwden erop voor de zurige smaak.

In 1972 werd de naam Sulkerpad officieel vastgelegd. Het pad loopt tot aan het Kippen- bruggetje over de Mark. Ik kan me nog wel herinneren dat het een houten brug was, nu een fraai betonnen boogbruggetje. In een ver verleden was het een zeer primitieve oversteek van een veel smallere Mark.

Reeptiend

Over de Mark ging het zandpad verder en passeerde daar de eeuwen oude boerderij, nu Landgoed Nuwenhuys. Dit pad tot aan het Mastbos werd in een ver verleden al Reeptiend genoemd. Deze naam is afgeleid uit een smalle reep grond waar 10% van de opbrengst als een soort belasting moest worden betaald. In onze omgeving was dat aan de abdij van Thorn.

De Reeptiend kreeg al snel na de eerste wereldoorlog bekendheid. In 1925 werd er De Wielerbaan Ginneken geopend, op de plaats waar nu het parkeerterrein van Hockeyvereniging Zwart-wit ligt. Het huidige restaurant de Kogelvanger is in die jaren gebouwd als opvang voor de wielrenners en het vele publiek dat de wedstrijden bezocht.

In de tweede wereldoorlog mochten er geen wedstrijden gereden worden. Het gevolg was dat de bovenlaag die van hout was niet meer onderhouden werd. Het geschuurde hout waar vele bekende renners triomfen op hadden gevierd, verdween in menige Ginnekense kachel. De Reeptiend met mooie alleenstaande woningen is nog steeds een mooie doorgangsweg naar het Mastbos.

Maria van de Reeptiend

Het klinkt misschien alsof hier plotseling Maria is verschenen. Onlangs werd het Sulkerpad afgesloten en moesten we omwegen zoeken. De Reeptiend was vanaf Ulvenhout niet bereikbaar. Mijn eerste gedachte was, er zal toch niets met het Kippenbruggetje aan de hand zijn. Ons land wordt momenteel overspoeld door bruggen die allerlei gebreken vertonen, zou dat met ons bruggetje ook het geval zijn. Niets aan de hand bleek later, er was een andere oorzaak en ook Maria was niet verschenen. Maar Maria is wel bij de brug aan kant van de Reeptiend aanwezig.

Wanneer we vanaf Ulvenhout over het bruggetje komen staat rechts bij het hek een eikenboom. Op die boom rechts boven de twee zware takken is een klein Mariabeeldje bevestigd. Het is daar al heel wat jaren, hoe is het daar gekomen is de vraag? Het verhaal gaat dat een man die elke zondag naar de Mariagrot in Meersel-Dreef ging het beeldje heeft geplaatst.

Nog een ander verhaal doet hier over de ronde, de man zou op deze plek ooit zijn latere vrouw voor het eerst hebben ontmoet. Het laatste wat ik hier over hoorde lijkt mij het meest logische verhaal. De moeder van de man stopte altijd op deze plek wanneer zij naar Meersel-Dreef ging en genoot hier van het zicht over het Markdal. Na haar dood heeft haar zoon het beeldje aan de boom bevestigd.

De Brandweer heeft het beeldje ooit op deze hoogte aangebracht toen het van een lagere plek was gevallen. Al heel wat kijkers hebben op deze plek naar het beeldje omhoog staan staren, om vervolgens met een pijnlijke nek naar Meersel-Dreef te fietsen.

Houdoe en bedankt voor het lezen,

Peer van ’t Gatbroek.

Meer lezen van Peer? Klik op Mijmeringenvan Peer van 't Gatbroek