Het leek er even op dat de Bosuil uit Ulvenhout een permanente Siciliaan zou worden.

Nadat de Etna maar bleef roken, knallen en as uitspuwen, werd besloten Viagrande achter zich te laten en koers te zetten naar Palermo. Want als de vulkaan niet tot rust komt, moet je als Bosuil blijkbaar gewoon een stukje verderop gaan zitten. En dus verhuisde de hele onderneming naar Palermo. Daar hebben ze ook een hoop lawaai, maar dat komt tenminste van scooters.

In Palermo werden nog een paar dagen doorgebracht. De Bosuil hield ondertussen zijn vleugels gereed, want zondag kon er gevlogen worden. Maar rechtstreeks naar Nederland? Dat zou natuurlijk veel te eenvoudig zijn. De Bosuil stapte daarom in Palermo aan boord van een vliegtuig richting Barcelona. Daar volgde een tussenstop, waarna de reis richting Nederland werd voortgezet. Een tocht die uiteindelijk maar liefst 14 uur zou duren.

"Veertien uur onderweg", verzucht de Bosuil. "Ik had natuurlijk ook rechtstreeks kunnen vliegen. Maar inmiddels had ik zoveel luchthavens gezien dat ik dacht: Laten we er nog eentje aan toevoegen." Na uren wachten, vliegen, wachten en weer vliegen, verscheen eindelijk het vertrouwde Nederlandse landschap onder de vleugels.

Terug in het nest

En toen was daar eindelijk het moment waar iedereen op had gewacht: de Bosuil keerde terug naar zijn vertrouwde Bosuilendorp. Geen rokende vulkaan meer aan de horizon. Geen as op het terras. Geen diepe knallen uit de berg. Alleen de vertrouwde bossen en de frisse Nederlandse lucht. "Ik heb Sicilië prachtig gevonden", vertelt de Bosuil. "Maar ik ben toch blij dat ik weer thuis ben. Een Bosuil hoort nu eenmaal tussen de bomen. Niet tussen de vulkanen."

Of de Bosuil ooit nog terugkeert naar Sicilië? "Absoluut. Maar de volgende keer kijk ik vóór vertrek eerst even of die berg van plan is rustig te blijven." De Etna zwijgt voorlopig nog niet helemaal. De Bosuil gelukkig wel. Die zit weer veilig in zijn eigen nestje.