VIAGRANDE/SICILIË – Een Bosuil uit Ulvenhout zit momenteel noodgedwongen vast op Sicilië. Niet omdat zijn vleugels dienst weigeren, maar omdat de Etna besloten heeft om eens flink van zich te laten horen.

De vulkaan spuwt vuur, rook en as de lucht in. En laat dat nu precies het soort omstandigheden zijn waarin zelfs een doorgewinterde Bosuil liever met beide poten op de grond blijft. "Een Bosuil is gewend om 's nachts te vliegen”, vertelt de gestrande Ulvenhouter. "Maar tegen een vuurspuwende Etna begin je niet zoveel. Ik dacht nog: ik vlieg gewoon een stukje om. Tot ik zag wat er uit die berg kwam. Toen dacht ik: misschien toch maar even wachten.”

Vanuit het vakantieverblijf bij Viagrande is de dreigende gloed van de Etna goed zichtbaar. Af en toe klinkt er een diepe knal en dwarrelt er as neer. Voor de Bosuil betekent dat voorlopig maar één ding: geen vlucht naar huis. En dat is lastig. Want hoewel Sicilië prachtig is, begint het verlangen naar de bossen van Ulvenhout inmiddels behoorlijk toe te nemen. "Ik mis mijn eigen nestje”, klinkt het.

Toch blijft de stemming onder de vleugels opvallend goed. De Bosuil heeft inmiddels een noodplan opgesteld: overdag schuilen voor de as, 's avonds de vulkaan in de gaten houden en vooral goed luisteren naar de berichten over de luchthaven.

"Zodra de Etna rustig is en mijn vlucht weer gaat, ben ik weg. Dan zet ik koers naar het noorden. Via Italië, de Alpen en uiteindelijk… Ulvenhout.” Daar wacht inmiddels iedereen gespannen af. Want één ding is zeker: een Bosuil hoort in Ulvenhout thuis. Niet onder een rokende Etna. 

En mocht de vulkaan écht nog lang blijven sputteren? Dan rest de Bosuil maar één mogelijkheid. "Dan moet ik hier misschien Carnaval vieren. Maar ik waarschuw je: een Siciliaanse vulkaan als carnavalswagen… dat wordt pas écht een optocht."