We lopen of rijden er soms dagelijks voorbij zonder er acht op te slaan. Op de splitsing Molenstraat en de Pennendijk staat een van de mooiste kapellen uit de omgeving, een gemeentelijk monument.

Het was in de vorige eeuw gebruikelijk als een priester een jubileum vierde dat de parochianen geld bijeenbrachten voor een herinnering in het dorp.

Zo ook voor het veertigjarig priesterjubileum van Pastoor A. Vermunt in 1938. De grote wens van de pastoor was een Mariakapel in zijn dorp Ulvenhout waar hij sinds 1919 de grote voorganger was.

Parel in ons dorp

De familie van Boxel die op bovengenoemde locatie een boerderij hadden, stelden grond beschikbaar in hun voortuin om een kapel te bouwen. Enkele huizen verwijderd van de bouwplek aan de Dorpstraat woonde de stedenbouwkundig ingenieur Alphons Siebers. Hij was het die in neogotische stijl deze kapel ontwierp. Nog steeds vind ik het een parel in ons dorp, zeker zoals nu, als de narcissen rondom de kapel bloeien.

Inwijding

Op Mariahemelvaart 15 augustus 1938 vond de plechtige inwijding plaats. De route van de kerk naar de kapel was helemaal versierd met bloemen. Aan bomen en lantaarnpalen hingen sipskes, aardbeienmandjes, vol versierd met dahlia’s.

De processie begon met ruiters van ruitervereniging D.W.S., veel bruidsmeisjes liepen voor het baldakijn waar Pastoor Vermunt de monstrans droeg. Alle verenigingen waren in de stoet vertegenwoordigd met hun vaandels. Het kerkkoor zong de gepaste liederen. De jubilerende Pastoor droeg het Lof voor, omringd door vele misdienaars. Het Mariabeeld en de kapel werden gewijd en veel kaarsen werden aangestoken uit dankbaarheid.

Versoberde processie

De jaren hierna werd ieder jaar een processie op Maria-Hemelvaart naar de kapel gehouden.

De traditie met de sipskes met bloemen werd ook ieder jaar herhaald.

Vanaf 1942 werden door de Duitse bezetters dergelijke manifestaties verboden. Na de oorlog werd nog enkele jaren de traditie weer opgepakt om daarna op te houden te bestaan.

Tijdens de viering van het honderdjarig jubileum van de Laurentiuskerk in 2004 werd nog een keer en versoberde processie gehouden.

Onderhoud en beleving

Heel veel jaren heeft een buurtbewoonster uit de Dorpstraat met veel zorg en toewijding de kapel onderhouden. Het onderhoud is nu officieel in handen van de Stichting tot behoud van de Laurentiuskerk en de Mariakapel.

Tot tweemaal toe werd het Mariabeeld beschadigd door vandalen. Nu staat er een houten beeld uit Oostenrijk dat voltooid werd door een houtsnijder uit Geersbroek. Het beeld staat nu veilig al een paar jaar onder een stolp in de kapel.

Kaarsjes

Wat ik in mijn aanhef al schreef, lopen of rijden we er voorbij zonder of heel weinig aandacht aan dit juweeltje en Maria te schenken. Wanneer ik langs de meeste kapelletjes in de buurt rijd zie ik van verre al de vele kaarsjes die overal branden. Maar in ons zo mooie kapelleke zie ik maar zelden een kaarsje branden. In de kapel hangt een bordje dat ik een kaarsje kan halen in de kerk. Daar is heel wat devotie voor nodig om dat op te brengen.

Zijn we bang wanneer we er kaarsjes voor aan te steken neerzetten dat er misbruik van wordt gemaakt? Als dat zo is zijn we toch wel ver weggezakt in normen en waarden.

Wees gegroet,

Peer van ‘t Gatbroek

Meer lezen van Peer? Klik op Mijmeringenvan Peer van 't Gatbroek