28 maart staat basisschool De Klokkebei in het teken van een bijzondere reünie. Oud-leerlingen, leerkrachten en dorpsgenoten halen samen herinneringen op aan hun schooltijd.
Hoe is het onderwijs veranderd door de jaren heen? We zetten de ervaringen van oud-leerling Linda (54) naast die van de jonge Nina, nu leerling in groep 1.
Van klas 5 naar groep 1
Linda begon in schooljaar 1980/1981 op de Klokkebei, destijds nog in 'klas 5'. Door een verhuizing kwam ze halverwege het schooljaar binnen. “Dat was best spannend,” herinnert ze zich. “Nieuwe klas, nieuwe meester.” Nina staat juist aan het begin van haar schoolcarrière in groep 1. Zij heeft maar liefst twee juffen: Nicole en Claire.
Het klaslokaal: van krijt- tot digitaal bord
Het klaslokaal van Linda bevond zich via de ingang rechts, eerste deur rechts. Dit was nog de oude ingang. De leerlingen zaten aan kleine tafeltjes, terwijl de meester een grote tafel bij het raam had. Achterin stond een lange boekenkast. Er hing een zwart krijtbord met inklapbare zijpanelen. “En dat gepiep van het krijtje als de meester ermee over het bord ging,” lacht Linda. “Vreselijk geluid.” Nu doen ze op school eigenlijk helemaal niks meer met krijtjes. Alleen bij de BSO speelt Nina nog weleens met krijtjes. Schriftjes en pennen waren onmisbaar; computers waren er simpelweg niet. Linda moest alles opschrijven.
Hoe anders is dat nu. In Nina’s klas is geen krijtbord meer te vinden. In plaats daarvan melden kinderen zich ’s ochtends digitaal aan door zelf hun naam aan te klikken op het bord – een groen schijfje geeft aan dat ze aanwezig zijn.
In groep 1 wordt nog niet geschreven met pennen of in schriftjes. Een computer is er wel, maar alleen voor de juf. Maar de kinderen mogen wel soms een spelletje spelen op de iPad. Pas in hogere groepen werken leerlingen zelf met computers.
Pauzes en pannenkoeken
Ook de dagelijkse routine is veranderd. Linda herinnert zich de ochtend- en middagpauze op hetzelfde plein. Ze mocht echter maar op één plein spelen; op een ander plein spelen mocht toen niet. Er werd gehinkeld en gespeeld in de bosjes achter de school. Tussen de middag ging ze naar huis, waar haar moeder boterhammen klaarmaakte. En op woensdagmiddag? “Dan aten we vaak pannenkoeken bij een vriendinnetje.”
Nina gaat hele dagen naar school en kan niet kiezen om thuis te lunchen. Iedereen blijft op school eten en daarna spelen ze samen. Ze kan kiezen uit verschillende pleinen; het schommelplein is favoriet, maar ook het kleuterplein en het goaltjesplein is er nu! En bij het naar huis gaan hoort een vast ritueel: een high-five met de juf.
Lopend binnen de cirkel
In Linda’s tijd gold officieel dat je lopend naar school kwam als je binnen een bepaalde afstand woonde. Toch pakte ze stiekem vaak de fiets, omdat de grens van die ‘loopcirkel’ vlak bij haar huis lag. Deze cirkel geldt nog steeds voor de bovenbouw. Nina wordt tegenwoordig meestal met de auto gebracht. Zelf kijkt ze al vooruit: “Later ga ik zelf lopen… als ik honderd ben,” zegt ze vastberaden.
Herinneringen delen
De verschillen zijn duidelijk: van krijtbord naar digitaal scherm, van schriftjes naar klikken op het bord. Tijdens de reünie worden deze verhalen ongetwijfeld uitgebreid gedeeld. Want of je nu begon in 1980 of in 2026: iedereen heeft zijn eigen Klokkebei-verhaal.
