Voor de vijfde keer werd in Breda Swim to Fight Cancer georganiseerd: zwemmen met als doel geld ophalen voor onderzoek naar kanker. Mijn kleindochter Frederieke en ik deden natuurlijk weer mee, maar ook haar vrienden Marijn, Ruben, Stan en Dou. Onze groep 'De zwemmende Bosuilen' breidt zich aardig uit, alleen wel triest te bedenken, dat er een verdrietige oorzaak voor is. Marijn verloor zijn vader aan kanker, en Stan onlangs zijn moeder. Hun ouders mogen trots zijn op hun kinderen, die zich dan zo inzetten!

Op 21 juni zouden we zwemmen in de singels van Breda. Helaas ging dit niet door vanwege de vele regen die de nacht ervoor gevallen was. Resultaat: de riolen hadden hun afvalwater in de singels gedropt. Maar Swim to Fight Cancer helemaal niet door laten gaan? Dat konden we niet maken gezien alle donateurs die hun geld aan ons gegeven hadden. Maar fijn: zwembad de Kuil stelde zich beschikbaar op 30 augustus, alhoewel ik persoonlijk liever in de singels van Breda had gezwommen. Maar ja, toch mooi, dat het zo door kon gaan!

Ik had mij opgegeven voor 1 kilometer. Dit was de afstand waar de kids vorig jaar speciale toestemming voor nodig hadden i.v.m. hun leeftijd. Maar wat bleek tot mijn verbazing: de jongelui hadden zich voor 2 kilometer opgegeven. De organisatie nam nog wel even contact met mij op hoe het nu zat: 1 of 2 kilometer? Toch maar 2! Tijdens de training merkten de kinderen al wel dat 2 km toch veel was. Maar vooruit met de schuit: ik moest niet zeuren, ze kwamen er wel!

En ja, dat bleek! We moesten de Kuil 2 keer rond zwemmen. Bij onze start lagen er ineens ontzettend veel mensen rond mij, waardoor ik nauwelijks kon zien waar de kids waren. Enfin, gewoon maar doorzwemmen langs de boeien. En helemaal rond toch? Hier maakte deze 'oude' vrouw een foutje! Ze lette niet goed op en zwom door waar ze af had moeten slaan. Omkijkend waar de anderen waren, merkte ik het. Maar ja, toen had ik geen zin om terug te zwemmen, dus op naar de finish!

Ik werd daar nog kort geïnterviewd over hoe vaak ik mee had gedaan. Nu, vanaf het begin. Dat bleek dan 5 keer geweest te zijn vanaf 2019, omdat het 2 keer niet door was gegaan i.v.m. o.a. corona. Frederieke heeft ook alle keren meegezwommen!

Van 'mijn' publiek kwam met een lach de vraag hoe het kwam dat ik zo snel had gezwommen. Tja! Het duurde wel even voor de rest van de zwemmende Bosuilen bij de finish waren. Achteraf bleek dat er twee van hen voor mij lagen en twee achter mij. En slim als ze waren, zijn ze mij niet achterna gegaan, want ja... zij hadden zich toch voor de 2 kilometer opgegeven!

Zij hebben het gehaald! Ik ben supertrots op ze! Dat 2 kilometer wel een lange afstand is voor ongeoefenden bleek later. Marijn viel al voor het eten in slaap. Toen ik hem de andere dag zag en vroeg hoe het met hem ging, reageerde hij verbaasd: "Hoezo?" "Nou, omdat je gister zo in slaap viel." Verontwaardigde reactie: "De anderen sliepen ook! En ik heb 2 kilometer gezwommen!"Ja, ga er maar aan staan. Ik moest wel lachen, want ik had die 2 kilometer niet gehaald, maar 1,3 km.

Het was een spannende dag, maar het is ons team (op mij na dan) toch gelukt om 2 kilometer voor het goede doel te zwemmen. Ook hebben we samen aardig wat geld opgehaald voor dit doel: € 5.702,00. Bijna de helft van dit bedrag is door donateurs van Stan opgebracht. 

Dit jaar heeft Swim to Fight Cancer in Breda een groot bedrag opgebracht: € 400.135! En het leuke is, dat hiervan een deel naar het Amphia gaat voor speciaal kankeronderzoek.