Lieve mensen,

Wat een tijd geleden alweer dat ik schreef. Het was even superdruk hier. Laatste schoolweken met veel groepen die afrondden en een tuin met oogst die ontplofte. Weken vroeger dan normaal, als dat nog bestaat, kwamen de kersen en de bessen, rood en zwart. We plukten ons suf en daarmee is het niet klaar natuurlijk. Fruit wil verwerkt worden. Dus vele potten jam en flesjes sap verder eindelijk tijd om te schrijven. En niet over onze tuin en oogst!

Afgelopen week zaten mijn man en ik op de bank en vroegen ons af: “Hoe komen we nou in vakantiesfeer?” Hier thuis blijven we aan het werk. Er is altijd wel een mail te lezen, een factuur te maken of te betalen, een nieuwe les te bedenken…

Schapenvacht

En toen kreeg ik van een kennis compleet ‘out of the blue’ vijf zakken wol. Vacht om precies te zijn, schapenvacht. Een van mijn hobby’s, waar ik zelden tijd voor neem, is spinnen. Spinnen helpt mij om tot rust te komen. Het gezoef van het spinnewiel, de draad die door mijn handen glijdt: heerlijk rustgevend. Winterwerk.

En om te kunnen spinnen, heb ik schapenwol nodig. En voor ik die schapenwol kan spinnen, moet die wol worden gekaard: schoongemaakt, uitgeplozen en op de kaardmolen. Zomerwerk! Hoe kan vakantiegevoel uit de lucht komen vallen?

Zusjes dag

En zo ben ik, geheel onverwacht maar zeer welkom in mijn wol-hobby terechtgekomen.

Zelf heb ik geen kaardmolen, maar mijn zusje wel. Alleen woont mijn zusje in Handel ‘of all places’. We hadden nog een zusjes dag op de agenda staan, dus vorige week ben ik afgereisd naar Handel en ben huiswaarts gekeerd met de heilige kaardmolen. Kaardmolens zijn erg duur en het heeft jaren geduurd voor een van ons twee er een op de kop kon tikken. We gebruiken hem samen en we zijn er heel zuinig op en mee.

Afgelopen zaterdag ben ik dan begonnen om weer eens ouderwets met mijn neus in de schapenwol te duiken. Ik ben elke keer weer verbaasd hoeveel wol er van een schaap afkomt. Hoe groot zijn die dieren? Pluk voor pluk sorteer ik stukken vacht uit. Ik knip de vieze randjes van stroken geschoren wol. Wat eigenlijk niet mag, je moet officieel alles echt helemaal uitpluizen, maar daar ben ik te ongeduldig voor, dat mijn zusje het niet leest. Dan pluis ik de wol die vaak in kringeltjes zit, uit elkaar. En dan door de molen.

Workmate

De kaardmolen heb ik op de workmate gezet. Prima constructie.

En hoe vreselijk het ook is dat er alsmaar geen regen valt, en het zo ontzettend heet is: voor kaarden is dit heerlijk. Ik ben uren buiten en helemaal in vakantiesferen. Mijn geliefde echtgenoot is daardoor ook een stuk ontspannener en geniet van van alles achter zijn pc-tje.

Hoe simpel kan vakantie zijn? Wat voel ik me toch weer bevoorrecht!

Geniet van de zomer.

Liefs

Erna

Eerdere verhalen van Erna lezen? Klik op Uit het leven gegrepen