Toen ik aan deze column begon realiseerde ik mij dat het de vijftigste was die ik voor Ons Ulvenhout aan het schrijven was. Dan realiseer je je weer hoe snel de tijd gaat. Vier jaar geleden werd ik door Michael van Egeraat benaderd of ik columns wilde schrijven voor Ons Ulvenhout. Ik ken Michael al heel veel jaren als U.V.V, man, als het langst zittende bestuurslid van de Dorpsraad en super vrijwilliger.

Speciale manier

Hij kan iemand benaderen op een speciale manier waar je geen nee tegen kunt zeggen, zo ook voor het schrijven van columns voor ons Ulvenhout.

Ik stemde uiteraard toe maar niet met vaste regelmaat maar alleen als ik nuttige informatie heb. Zo is het begonnen en ik moet zeggen met altijd een fijne samenwerking met de redactie.

Weekblad van Nieuw Ginneken

De site is ontstaan omdat het Weekblad van Nieuw Ginneken ophield te bestaan. Dorpsnieuws en het wel en wee van verenigingen raakte op de achtergrond. Ons Ulvenhout heeft dat opgepakt en veel lezers zijn nu trouwe volgers geworden. Toch vraag ik soms in mijn directe omgeving heb je dit of dat gelezen. Dan krijg je verschillende antwoorden van heel direct ja of nee nog niet. Er zijn nog veel inwoners, vooral ouderen, die het moeilijk vinden nieuws op deze manier te volgen.

Ik hoor ook nog steeds mensen praten over de tijd van het groene boekske, Nieuw Geluid. Daarover heb ik in een van mijn eerste columns uitgebreid geschreven. Tijden veranderen en het valt ouderen zoals ik soms moeilijk om alle voorwaartse stappen te volgen en bij te houden.

Lentekriebels

De lente is nu in het land en op Ons Ulvenhout kunnen we wekelijks van de natuur genieten. De column van o.a. Markendalletjes is een prestatie waar ik mijn pet voor afneem. Op mijn eigen manier geniet ik als de lente in het land komt, je zou het lentekriebels kunnen noemen. In het buitengebied van Ulvenhout ben ik geboren en dat blijft trekken. Vooral zoals, het frisse groen, vaak het sombere weer heeft verdreven.

Wanneer ik te voet of op de fiets het bos of naar de hei ga geniet ik er in dit jaargetijde altijd dubbel van. De krenten bloesem en de meidoorn met zijn heerlijke bloemengeur verdubbelen dat genot. Voor de rododendrons is nog wat vroeg maar in menige tuin zie ik de paarse en witte seringen al volop bloeien. In Ulvenhout zeggen ze dan, de kruidnagels bloeien.

Strijbeekse heide

Een van mijn favoriete doelen is al vele jaren de Strijbeekse Heide. Dit gebied bestond rond 1900 nog uit natte en droge gronden met vennen. Vanaf 1932 is dit gebied van 239 ha. ontgonnen en beplant met naaldhout en vliegden. De vennen zoals het Rondven, het Langven en het Zwartven omzoomd door heide, vormen nog steeds dit prachtige natuurgebied. Het Rondven is de kern van de heide en het meest bekend. Toen de winters nog streng waren was dit ven een trekpleister voor heel de omgeving om te schaatsen.

Speciale bank

Jammer is het dat het ven in de loop der jaren langzaam dichtgroeit. Het ven zoals ik het ken van vroeger is het nu maar een derde van rond 1950. In een hele natte periode wordt het ven wat groter maar zodra het waterpeil zakt lijkt het ieder jaar kleiner te worden.

Bij mooi weer fiets ik er vaak naar toe, met een goed boek in mijn fietstas kun je mij vinden op een speciale bank aan het ven. Van de rust en de stilte wordt mijn energie weer opgeladen.

Houdoe, Peer van ‘t Gatbroek

Meer lezen van Peer? Klik op Mijmeringenvan Peer van 't Gatbroek